27.08.2018

16.08.2018

Etibar Məmmədov mənə dedi ki...


Azərbaycan haraya doğru gedir - Ölkə gündəmi


Türkiyəni nə gözləyir? - Türkiyəli ekspert Osman Özbaş şərh edir


Bu oyunda kim qazanacaq: Türkiyə yoxsa, ABŞ?!


Problemlərimizdən danışaq


Ekologiya postunda jurnalistə əl qaldıran polislər haqqında


Polisin bu özbaşınalığı barədə hələ də tədbir görülməyib - PAYLAŞAQ


Qarabağ mitinqi olacaqmı?..


Azərbaycan diasporasının Avropadakı fəaliyyəti


Şəhid ailələrinə və iş adamlarına müraciət


Biz Qarabağı niyə azad edə bilmirik?!


Türkiyə - Azərbaycan təşkilatları şəhid ailələri ilə bağlı layihəyə start verdi


Orxan Camal nədən öldürüldü? Gizli sirlər açılır


Əliyev - Ərdoğan qardaşlığı


1.08.2018

1 il, 4 gün...


Atamın əziz xatirəsinə...

Düz bir il dörd gündür ki, hər şey dəyişib. Ərköyünlüyüm keçib, elə bil bu müddət ərzində böyüyüb, qocalmışam . Əvvəllər elə zənn  edirdim ki, qocalıq çox uzaqdadır. Sən demə qocalıq da gözlə qaş arasındakı məsafə qədərmiş...
Bu bir il dörd gündə saçımın ağları da artıb, çənəmin üstündə iki-üç ağ tük qara saqqalımda par-par parıldayır. Hələ ruhumu demirəm... Ruhum yetim kimidir, kövrək, toxunsan ağlayacaq, ürəyimi yaşla dolduracaq.

Ata, yadındadır, bir vaxtlar 6 rəqəmini sevmirdim. Uşaqlıq edirdim, deyirdim 6 rəqəmi mənə düşmür. Amma sənin 60 yaşın olan günü elə yolda evə gələrkən, elə telefonumdaca, yubileyinə bir yazı yazmışdım. Özümə söz vermişdim ki, 6 rəqəmini ən azı, 70 yaşına kimi, mənə 60 yaşlı, başı uca dağlar kimi ağ olan atamı yaşatdığı üçün sevəcəyəm. Nə qədər səni istəsəm də bu yazı - pozu işində yazdıqlarımı sənə oxumağa utanardım. Həmişə anama oxuyardım. Bu dəfə də elə oldu. Anam səni çağırdı, yenidən utana-utana oxudum. Üzünü gizlədin amma gözlərindən  gizlin axan yaşları görürdüm.

Qiymət artımına ilk reaksiya


Girov qadınlar haqqında bilmədiklərimiz