9.06.2012

Mən öləndə (Cizgilər)


***
Mən öləndə,
İstəmirəm,
Nə vəhşi torpağa tapşırın,
Nə də üstümü betonlayın.
Bu günə qədər hansı torpaq altda yatan
Əmanəti qorudu ki, torpaq?!
İnsanları cılızlaşdırıb,
Qarışqaya,
Böcəyə,
İlana yem etdi torpaq.
Torpaq üstdəki kəsəyən adamlar
məni alçalda bilmədisə,
Qoymaram, torpaq altda
Böcək,
Qarışqa,
İlana
Yem olub,
Yeyilim,
Alçalım...
Eləki gözümü yumdum,
Hay-həşir salıb,
Ruhumu qorxutmayın.
Tökün üstümə kitablarımı,
əlyazmalarımı,

qələmlərimi,
vərəqlərimi...
Çıxın çölə
Ata-övlad
Tənha qalıb,
Rahat pıçıldaşaq,
Ağlaşaq...
Ömürdə bir dəfə öləndə danışır
Yaratdığın əsərlər,
Tutduğun qələmlər,
Cızdığın vərəqlər səninlə...
İmkan verin,
Biz də rahat dərdləşək.
Söz alım onlardan,
Bilim yaşadacaqlar məni...
Sonra meyidimi götürün,
Amandı,
Çürümüş ölülər məkanına aparmayın,
Ruhumun ürəyi partlar...
Onsuzda ömrüm boyu
Ölülər içində yaşamadımmı?!.
Meşəyə aparın,
Meşəyə...
Atın məni meşənin sıxlığına...
Qayıdın...
Orda qartallar,
Aslanlar meyidimi parçalayıb-didsinlər...
Ruhum fəxr etsin ki,
Cismim
Qartala,
Aslana qismət oldu...

15 May 2012,
Bakı şəhəri.